شراره ها و شکوفه ها

پایان راه

sham1 — Mon, 09 Jul 2007 22:07:18 GMT

لطفا از این پس به آدرس http://sham0.blogfa.com/ مراجعه کنید .

برترين فسادها

sham1 — Sun, 01 Jul 2007 08:12:18 GMT

v امام على عليه السلام :سُوءُ التَّدبيرِ سَبَبُ التَّدميرِ . سوء تدبير ، موجب ويرانى است .( میزان الحکمه )

فساد تباهي است . سياهي است . آشفتگي و اختلال است . آلودگي و ناپاكي و پليدي و پلشتي است . فساد سم كشنده است . ويروسي نابودگر است . نوعي خوره و طاعون و سرطان مهلك است . فساد يكي دو تا نيست . در هر كار و فرد و جامعه و جريان خوبي فساد رخنه مي كند . فساد فكر با بي دانشي و بي منطقي و شتابزدگي و تفكر احساسي و بي مبنا . اشتغال به هذيانات ذهني و نشخوار تفكرات دست چندم ديگران. انديشيدن با مغزهاي ديگران و تفكرات تلقيني و عاريه اي و وارداتي . فساد جسم با بي ملاحظگي در بهداشت و درمان و تغذيه و استراحت و تفريح و ورزش . فساد روح با خودخواهي هاي حماقت بار و دغدغه هاي بي معنا و روحیه ها و نگرش ها و انگيزه هاي پست و تب و تاب بيهوده براي هيچ . فرستادن روح به مردابي متعفن براي گرفتن ماهيان مرده و گنديده . فساد اخلاق با ناشكيبايي و كم ظرفيتي و بدرفتاري و آزردن و خراشيدن روح ديگران و بي معنا دانستن حرمت انسان ها . فساد جنسي در بي مبالاتي ارتباط با جنس مخالف . آزادي اشباع هوسهاي لجام گسيخته به هر قيمتي و با هر كسي و در هر شرايطي و در هر مكاني . فساد اداري با بي ضابطگي در كارها و انتظارات و برنامه هاي اداري . با كاغذ بازي و رشوه و اختلاس و كم كاري و نبود نظارت قدرتمندانه و صادقانه . فساد مالي با كسب درآمدهاي نامشروع و آسان و هزينه تراشي هاي نامشروع و مصارف نامشروع . بي ملاحظگي در كسب و حفظ و خرج درآمدها . فساد اجتماعي همه اين فسادهاست كه شكل اجتماعي مي يابد و اپيدمي مي گردد . فساد در ارتباطات هم از انواع فساد اجتماعی است که خود شاخه ها و برگهای بسیاری دارد . فساد فردي كم كم به فساد اجتماعي و فساد خرد به فساد كلان و فساد اشتباهي و موردي به فساد سيستماتيك تبديل مي شود و به تدريج مانند اختاپوس و غدد سرطاني بدخیم در فكر و فرهنگ و مناسبات جامعه چنگ مي اندازد و نهادينه مي گردد . فساد سياسي كه مادر همه اين فسادها و زمينه ساز اين فسادها و يا ضامن و پشتوانه حفظ و تداوم و ريشه دار و نهادينه شدن آنهاست . فساد سياسي فساد در مديريت و سياستگذاري و سازماندهي و برنامه ريزي و نظارت و ارزشيابي است . فساد سياسي فساد سكانداران كشي طوفان زده جامعه است . فساد سياسي از فساد جنسي و از همه فسادهاي ديگر بسيار پليدتر و كثيف تر است . چون بازی با سرنوشت جامعه است . طراحی غلط مدل اجتماع و روند حرکت مردم است . مدیریت غلط بر همه اقشار و صنفهاست. البته فساد متخصصان و متفكران و روشنفكران و طراحان فكر و معماران فرهنگ هم شايد همين اندازه و بلكه بيشتر فاجعه بار باشد . چون همه فسادها با فساد فكر و انديشه آغاز مي شود و آغاز همه هوسبازي ها و ظلم ها تئوري ها و تفكراتي است كه از هوس و ستم حمايت مي كند و آن را تزيين و توجيه مي كند و معقول و برتر مي نماياند و تنها راه نجات نشان می دهد : آری " ماهی از سر گنده گردد نی ز دم ". البته بده بستان فسادها هم خود جنگلی از فساد می آفریند : بده بستان فساد مالی با فساد سیاسی و هر دو با فساد اجتماعی و فساد اخلاقی و جنسی و اداری و .... از این روست که در قرآن از شجره خبیثه فساد بحث شده که از قعر جهنم می روید و همه جهنم را پوشش می دهد . ( ... شَجَرَةُ الزَّقُّومِ *إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ *إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ .. صافات ۶۲-۶۴).

ضرورت و فوايد سياسي كاري يا كار سياسي

sham1 — Mon, 25 Jun 2007 10:22:37 GMT

ضرورت و فوايد سياسي كاري يا كار سياسي :

1 . سرگرمي : با توجه به اهمیت تفریحات سالم و مشغول کردن خودمان و دیگران در اوقات فراغت ، امروز در همه کشورها ، مخصوصا در ايران عزیز ، كار سياسي يا سياسي كاري حتي اگر سودهای بیشمار دنيوي هم در پی نداشته باشد ، سرگرمي كوچه و بازار و نقل همه مجالس است و در هر محفلي بايد بالاخره عرض اندام كرد و نظر سياسي خودمان را ارائه داد . نمي شود كه در مسائل استراتژیک مملکت هيچ نظري ندهيم . در هر مساله سياسي عرض اندام كردن - حتي اگر هيچ اطلاعي نداشته باشيم - ( همانند عدم ارائه بليط يا انداختن زباله از ماشين به خيابان ) نشانگر شخصيت ماست و در اوقات فراغت سرگرمي شيرين و مهيجي است . خيلي اكشن تر از فيلم هاي پليسي . مخصوصا مچ گيري هاي سياسي و گير سه پيچ سياسي و پوست موز زير پاي حريف انداختن و پته اش را روي آب ريختن و يقه اش را جر دادن كه عجب حالي به آدم ميده !!!! همین خبرهای داغ است که تیراژ روزنامه ها و فروش آنها را صد برابر می سازد و سبب می شود که بینندگان سایتها و وبلاگها از شماره بگذرد .

2 . دفاع از دوستان هم جناحی و هم خطی عزيز : مروت و مردانگي و معرفت حكم مي كند كه ما سر قول و قرار و حساب کتابمان بمانیم و به قَسَمي كه خورده ايم عمل كنيم و از دسته جاتی كه بدان وابسته ايم و نان شان را خورده ایم یا خواهیم خورد ، بي برو برگرد دفاع كنيم . حرف مرد در ايران يكي است و ما تا اخر روي حرفمان ايستاده ايم و معلوم است كه اگر كسي قرار باشد خطا كند و نقد پذير باشد ، ما نيستيم ( چون پرونده مان پاك پاك است ) بلكه جناح مقابل ماست كه مسبب همه بدبختي هاي كشور بوده . اعتراف به خطاهاي دوستانمان و انتقاد از آنان و نفي مطلق گرايي ، خلاف جوانمردي و ادب حزبي و اصول دیپلماسی است ؛ تازه به خطاهايمان اعتراف كنيم كه چه ؟ كه آب به آسياب دشمن ( یعنی احزاب و گروه های دیگر )بريزيم يا خوراك براي رسانه هاي استكباري فراهم كنيم ؟! مگر مغز خر خورده ایم یا بيكاريم ؟!!!

3 . رفتن دنبال دود و بوي كباب سياست هم خودش جاذبه دارد ؛‌ اگر چه به كباب نرسيم و ببينيم خر داغ مي كنند . درست است بازي سياسي اومد و نيومد داره ، ولي اگر زديم و گرفت چي ؟ آن وقت ماييم و هزار و يك آرزو كه مي شود عملي شان كرد . اگر بالاخره دست ما هم به قابلمه اي بند باشد چه آشي كه نخواهيم خورد ؟ چه رسد به اين كه دستمان يا دست يكي از دوستانمان به وزارتی وكالتي مدیریتی معاونتی بند شود . واي چي مي شه اگر اين طوري بشه ! البته اكثر كارهاي سياسي و حواشی آنها از كره و ماست و پنير و سرشير خالي نيست . چون يا ما پيروز مي شويم و نونمان توي روغن است يا شكست مي خوريم و مثلا نهایتش این است که به زندان برويم ؛ خوب خود اين هم افتخار ديگري است و شهرت و مقام ديگري ! چون اولاً شهرت جهانی کسب می کنیم و خيلي ها ما را ساپورت خواهند كرد و بعد خاطرات زندان را هم چاپ مي كنيم و هم خرج خودمان را در مي آوريم و هم مقام و منزلتي براي خود ودوستان دست و پا مي كنيم . اونور مرز هم كه برويم الي ما شاء الله آش براي خوردن خواهيم داشت .

4 . نه از سیاست می توان گریخت و نه سیاست تو را به حال خود رها می کند : چون سياست يا شيطاني است يا رحماني . سياست خنثي همان سياست ملكه اليزابت است كه سلمان رشدي را شواليه مي سازد و توي دهن همه مسلمانان و متعهدان عالم مي زند . یا سیاست لائیک ترکیه که پیروزی اسلام گرایان را با قدرت نظامی و سیاسی سکولارها باطل اعلام می کند . بين حق و باطل مرزي نيست . البته حق و باطل هم امروزه درصدي و قاطي پاتي شده و حق خالص و باطل محض كمياب است . ولي باید همان درصدها را هم خوب شناخت . در هر حال ، تاریخ نشان نداده که سیاست دست از سر کسی برداشته باشد و به هیچ شکل نمی شود از سياست فرار كرد . چون يا سياسي هستي و در وسط ميدانی و يا براي كسي راي جمع مي كني يا به کسی حمله می کنی و محکومش می کنی و به نفوذ و قدرتش ضربه می زنی و در نتیجه به رقیبش کمک می کنی و یا اين كه سكوت مي كني و گوشه اي مي خزي تا از سیاست رهایی یابی که خود اين کار هم از سياسي ترين كارهاست ؛ چون ميدان را به دست مردان سياسي يا بازيگران سياسي سپرده اي و اين بيشتر برايشان مفيد است .

5 . سياست و ديانت مثل شير و شكر (یا کارد و پنیر ) به هم آميخته و مثل جسم و روح از هم جدا شدنی نیستند : منتهاي مراتب ، سياستِ برخي با ديانتشان به هم آميخته ( البته هم سیاست و کیاست و مدیریت مراتب و درجات دارد و هم دینداری و دین فهمی و تعهد و اخلاص درجه بندی دارد ) . سياستِ بعضی دیگر با کم دیانتی یا بي ديانتي شان قاطي پاتي شده ؛ يعني دين و دینداران موي دماغ سياسي كاري شان شده و با شخص ديندار كار ندارند با هر دينداري كه سكان سياست را به دست بگيرد مخالفند . مگر آن که بی خاصیت باشد و دین را به دنیا بفروشد و یا آن را به روغنی برای صاف کردن چرخ های لودر و بولدزر قدرتهای جهانی تبدیل کند . به هر صورت ، نه سياسي ها دست از دين و بي ديني بر مي دارند و نه دينداران ( چه دینداران واقعی و صادق و چه دین فروشان ریاکار و متظاهر ) دست از سياست و دنيا مي كشند . کسانی هستند که سیاست را برای معنویت و آخرت خودشان و آبادی دنیای دیگران می خواهند و تعدادشان خیلی کم است . البته کسانی هم هستند که به سبک "هم خدا و هم خرما" ، هم آخرت را می خواهند و البته خیلی جدی و صادق نیستند و هم سفت و سخت با تمام وجود با چنگ و دندان به قدرت و سیاست چسبیده اند و ول کن هم نیستند و بین دنیا پرستی و قدرت طلبی و طلب خدا و آخرت گیر کرده اند و دینشان ظاهری و پوشالی است یا به تدریج ظاهری و پوشالی می شود و قدرت طلبی شان آشکار و عیان . در هر صورت – چه براي خدا و چه براي شيطان - كار سياسي از سرنوشت سازترین امور اجتماعی است . اما این سیاست ، آدم هايي مي خواهد خدايي خدايي يا شيطاني شيطاني یا شلم شورابای هفت رنگ یک بام و دو هوا . عوام فریبانی با شعارهای تند و داغ ولی توخالی .ریاکاران و متظاهران و فرصت طلبان زیرک روزگار . رندان هفت خطی که روی هیچ حرفشان نمی توان حساب کرد . بالاخره یا باید علی و سلمان و ابوذر باشی و یا بوش و معاویه و ابوموسی اشعری . عیسی یا دجال . دریا و موج یا مرداب و کف های توخالی متعفن . شفاف و صادق مثل هوای پاک و پنجره و آینه . شیر یا آفتاب پرست یا روباه و یا گوسفندان صمیمی . زیادند سیاسی کارانی که می خواهند دینداران را از جهان سیاست بیرون کنند و برایش تحلیل های گسترده دینی (!) و سیاسی و علمی و فرهنگی دارند ولی همه اش کشک است و این کشک برای آشی که پخته اند لازم می باشد . چون سیاست علم و فن کسب و حفظ و نگه داشتن قدرت است و البته از هر چیزی هم برای حفظ قدرت استفاده می کند ولی تاکنون تاریخ نشان نداده که سیاستمداری با انتقادها و تحلیل های علمی یا دینی دیگران از قدرت کناره گیری کرده باشد ، مگر آن که تحت فشار اجتماعی و سیاسی قرار گرفته یا ترسیده و بریده باشد و یا فصل زندگی اش به سر آمده باشد .

اوضاع زمانه چه اسفناک گشته

sham1 — Thu, 07 Jun 2007 20:04:18 GMT

اندر فضیلت نكوهش روزگار (‌ اوضاع زمانه خيلي بد شده !... )

يكي از مكانيزمهاي دفاعي براي دلداري دادن خودمان عبارت است از برخورد وارونه با قضايا و اتفاقات زندگي ؛‌ يعني علت و معلول ها را به هم آميختن . يعني بدي ها و مشكلات خود را به گردن ديگران افكندن و مشكلاتي را كه مسبب آن خود مردم ( من ، تو ، ‌او ، ما )‌ هستند ، به زمين و زمانه و تاريخ و چرخ گردون و نهایتا به خدا نسبت دادن . يعني به جاي اين كه من بپذيرم كه در زندگي كوتاهي كرده ام و شجاعانه و صادقانه خبط و خطاهايم را به گردن بگيرم ، همه ندانم كاريها و بدبياري هاي برنامه ريزي شده را به در و ديوار و ستاره ها و زمان و مكان و عصر و قرن حاضر يا مردم ديگر يا جوامع ديگر یا تقدیر الهی نسبت بدهم . حديث مشهوری است كه مي گويد : روزگار را نكوهش نكنيد كه روزگار خداست . يعني چرخ گردون و روزگار بر اساس محاسبات خردمندانه الهي و قوانين و انظباطي دقيق و بسيار هوشمندانه سير و تكاپو دارد و اشتباهات و كارهاي غلط زمين را به آسمان نسبت ندهيم و نگوييم ساختار گيتي ويرانگر و سرشت زندگي تلخ و فرجام آن شوم است .

نکوهش مکن چرخ نيلوفري را برون کن ز سر باد و خيره‌سري را

بري دان از افعال چرخ برين را نشايد ز دانا نکوهش بري را

همي تا کند پيشه، عادت همي کن جهان مر جفا را، تو مر صابري را

چو تو خود کني اختر خويش را بد مدار از فلک چشم نيک اختري را

بسياري از شكوه ها و ناله ها نوعي تمارض و بی مایگی فكري و تنبلي ذهني و بد بيني مرسوم در ميان مردم است كه به شکل اپيدمي کمابیش همه جا شیوع دارد . يكي از علل آن سهل انگاری و ابراز بي كفايتي تلقيني و بازي كردن رل نادانان و احمقان روزگار است در مواجهه با جريان ها و حوادث زندگي . من تصور مي كنم روزگار ما از همه روزگارهاي گذشته بهتر و تكامل يافته تر است ؛ چه در ايران و چه در سطح جهاني ؛ بعيد مي دانم كه زمان كورش كبير يا در قرون وسطي مردم از زمان ما با فرهنگ تر و منظم تر و ديندارتر از حال حاضر بوده اند . اما فکر می کنم از زمان آدم تا خاتم و تا آخرین روز زندگی بشر روی زمین همیشه احساسی وجود داشته که نسبت به گذشته خوشایند و با دلگرمی نگاه می کرده و از زمان حاضر شکوه می کرده و چقدر برایش شعر دست کرده اند : " چون در آید سال نو گویم دریغ از پارسال " ، " سال به سال دریغ از پارسال " ، " هيچ بدي نرفت كه خوب جايش بيايد " ، "‌رحمت به كفن دزد اولي " و ..... البته زندگي در روياهاي هزار و يك شب تاريخ گذشته و شکوه و شوکت افسانه ای روزگاران کهن خیلی شيرين است و با احساس غروری عظیم ولی رویایی همراه است و واقعيت ملموس و عيني هميشه تلخ بوده است و انسان هاي بسياري در همه روزگاران و در همه نقاط جهان ناليده اند ، ولی غالبا برای آرامش خاطر و گریختن از حقیقت جاری زنده به گذشته و خاطراتش پناه برده اند و جالب این که در همان زمان گذشته نیز چنین می کرده اند . بد و خوب و بهنجار و ناهنجاري به نسبت هاي مختلف هميشه و همه جا بوده و هست ولي اگر عميق تر و جامع تر چركته بيندازيم باز هم نسبت خوبي ها به بدي ها و خوبان به بدان ، در زمان ما بسيار بسيار بيشتر است . به قول آبرهام لينكلن : همه مردم عادل و همه آن ها صادق نیستند، اما به به ازای هر شیاد، انسان صدیقی هم وجود دارد ، به ازای هر سیاستمدار خودخواه، رهبر جوانمردی هم یافت می شود . در ازای هر دشمن، دوستی هم هست . و واقعیت این است که زمانه همان عادات و تفکرات و کشش ها و کنش ها و واکنش های ماست که در شکل اجتماعی نظم و بی نظمی خاصی را شکل می دهد و به قول اریک برن "بازیها"ی خاصی شکل می گیرد .

اگر ايران به جز ويران‌سرا نيست؛

من اين ويران‌سرا را دوست دارم.

تمام عالم از آن شما باد
من اين يک تکه جا را دوست دارم

اگر تاريخ ِ ما افسانه‌رنگ است؛

من اين افسانه‌ها را دوست دارم.

نواي ِ ناي ِ ما گر جان‌گداز است؛

من اين ناي و نوا را دوست دارم.

اگر آب و هواي‌َش دل‌نشين نيست؛

من اين آب و هوا را دوست دارم.

به شوق ِ خار ِ صحراهاي ِ خشک‌َش،

من اين فرسوده‌پا را دوست دارم.

من اين دل‌کش زمين را خواهم از جان

من اين روشن‌سما را دوست دارم.

اگر بر من ز ايراني رود زور،

من اين زورآزما را دوست دارم.

اگر آلوده‌دامانيد، اگر پاک!

من اي مردم، شما را دوست دارم.

گوش دادن به این شعر

طفیلی ۱: از منفي بافي دوري كنيد

طفیلی ۲ : منفی بافی نقد نیست

طفیلی ۳ : مشکل تنهايي در دانشجويان

طفیلی ۴ : ریخته شدن گدازه های آتشفشان در دریا

طفیلی ۵ : آيا شما به عنوان دانشجو همواره دچاراسترس هستيد

طفیلی ۶ : افسردگي مشکلي در بين جوانان

طفیلی ۷ : درخت سرو چهار هزار و ‪ ۵۰۰‬ساله ابركوه ، پرعمرترين موجود زنده كره زمين

طفیلی ۸ : فخر فروشي مركبهاي چند صد ميليوني در خيابانهاي تهران

زمانه خیلی زمانه بدی شده !

sham1 — Fri, 01 Jun 2007 22:24:18 GMT

یک پدر : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... امروزه حتی یک الف بچه را هم دیگر نمیشه راضی و قانع کرد ! از بس که مغز آدمو می خوره ! خروار خروار هم که پول جلوش بریزی میگه وظیفه تونه ! تازه میگه تو برام پدری نکردی !

یک فوق لیسانس حقوق : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... دخترم چهارم ابتدایی می خونه و به ما میگه : فکر نکنید من بچه ام و چیزی نمیدونم . اگر بزرگ بشم همه حق و حقوقم رو کامل از شما خواهم گرفت .

یک گنده لات : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... آدم حتی نمی تواند پدرش را کتک بزنه !

یک روحانی : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... غیرت و شرف و امانت داری و تعهد و وجدان و صداقت كلا از يادها رفته . حتي توي فيلمها هم از اين فضيلت ها خبر نيست .

یک ریش سفید محترم : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... مردم دیگر بزرگ و کوچکی و ادب و حرمت و متانت حالشون نمیشه ! چهار ساعت كه با بيماري وبي حالي توي اتوبوس سرپا بموني كسي نميگه خرت به چند !

یک خانم پر پرستیژ : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... مردم خیلی به خانم ها بدبینند ! آدم وقتی خوب به خودش می رسه همه متهمش می کنند که فلان کاره است ! اگر هم نرسه می گویند كلثوم ننه از قافله عقب مانده يا خیلی شلخته یا بدقیافه است .

یک معلم : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... امروزه حتی به یک دانش آموز تنبل بی ادب و بی شعور هم نمی شود گفت بالای چشمت ابروست ! فوری سر و کله مامانش پیدا می شود که ای وای دل بچه ام را شکستید و روح ظريف و لطيفش سوزش و ترك برداشته و جریحه دار شده ! یا می گویند : معلومه که اصلا روانشناسی بلد نیستی یا جزء گروه فشار و احزاب خشونت طلبی ؛ بعدش هم اخطار می دهند که اخراجت می کنیم !

یک معلم ديگر : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... والله ديگه نميشه جواب بچه ها رو داد . يه حرفهايي مي زنن كه فكر مي كنم فقهاي شوراي نگهبان كه سهل است ، رئيس سازمان ملل هم نتونه جوابشون كنه ! گاهي يه بچه فسقلي سوالاتي مي كنه كه گويا قبلا دو سه بار ازدواج كرده و از ريز و درشت مسائل جنسي متاهل ها و قوانين خانواده و ازدواج و طلاق و كل حقوق مدني خبر دار است !

یک جوان آماده ازدواج : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... امروزه همه دختر و پسرها همه اموراتشونو به تفريحات تبديل كردن و نه دوستي شون جديه ، نه عشقشون ، نه ازدواجشون و نه طلاقشون ؛ همسر مناسب مثل شهاب سنگ کمیاب یا نایاب است ! تازه اونقدر ما را از ازدواج ترسوندن كه همه فكر مي كنيم ازدواج اول همه بدبختي هاست و همین شهاب سنگ توی ملاجمون خواهد خورد . اما هزار بدبختي و نكبت توي زندگي مجردي هست كه هيچ كس نميتونه اونارو علني به ديگران بگه و بايد با خودش به گور ببره .

یک مامور با سابقه نیروی انتظامی : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... دزدها دیگر ماه رمضان و مسجد و مذهبی متدین و فقیر و مستضعف حالشون نمیشه و به صغير و كبير و حتی فرش مسجد رحم نمی کنند !

یک ایرانی مجرد مقیم امریکا : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... راستش علت این که من با این سن و سال هنوز ازدواج نکردم اینه که دیدم اگر ازدواج کنم باید همه دوستهای مرد خانمم را هم صد در صد قبول داشته باشم و هیچ اخم و تخمی نکنم .

یک مدیر اداره : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... کارمندا میشینن دور هم همه اش جوک و اس ام اس و بلوتوس می زن یا پشت سر اون یکی کارمندا صفحه میزارن . یک کارمند بی ارزش درجه چهار همه را علاف خودش کرده و هیچ کارش هم نمی شود کرد نه اخراج و نه تنبیه درست و حسابی .

یک کارمند اداره : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... هیشکی درست کار نمی کند . در اداره ما اكثر كارمندا يه جورايي دزدن . کارمندا سر ساعت کارت می زنند ولی هیچ وقت توی اتاقاشون نیستن . همه روسا و معاونین سالی دوازده ماه پشت درهای بسته جلسه دارند یا به ماموریت اداری می روند و در دسترس نیستند و وقتی اعتراض می کنی می گویند : مدیریت یعنی کنترل از راه دور یا انجام کار به دست دیگران با روشی هنرمندانه !

یک مدیر آژانس معاملات مسکن : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... قبلا كه صاحب خانه ها براي اجاره دادن مسكن مي آمدند مي گفتند : يك آدم با وجدان با نزاكت با تقوا و مورد اعتماد برايم پيدا كن ؛ اما همين ديروز صاحب خانه اي آمده بود مي گفت : من خودم اهل حالم و مي نوشم (‌ البته زهرماري !) كسي برام پيدا كن كه اون هم اهل حال باشه و هم مستاجر باشه و هم برام رقاصي كنه !

یک راننده اتوبوس : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... يه زماني يادمه در ولايت ما اگر مش رجب مي تونست قبل از ازدواج با نامزدش دو كلوم حرف بزنه ، مي گفتند : ‌بابا عجب آدم بي حیاییه ! اما الان من خودم راننده سرويس دخترانه هستم ، كافي است من يك بشكن بزنم دويست تا دختر برام معلق بزنن !

یک راننده تاكسي پنجاه ساله : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... توي تاكسي علني دختر و پسر با هم كارهاي بي ناموسي مي كنند كه من فكر مي كنم توي لندن هم ازين كارها نشه كرد . والله من كه روم نميشه حرفهاي اينها را حتي به زنم بازگو كنم .

یک كارمند بازنشسته : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... قبلا اگر بچه اي به دختر مردم بد نگاه مي كرد باباش مي زد تو گوشش و تا يه هفته توي خونه راهش نمي داد ، الان پدرهايي با سن و سال بالا پسر يا دختر جونشونو مي فرستن دنبال يافتن فيلمهاي مزخرف يا آدمهاي مزخرف ! بعد مي نشينند در جمع صميمي اعضاي خانواده از كوچك و بزرگ با همين امور زشت روزگارشونو مي گذرانند .

یک خادم مسجد : اوضاع زمانه خيلي بد شده !... قبلا اگر كسي بالاي منبر مي نشست اهل خدا و قرآن و احكام شناس بود و سن و سالي داشت و آدم باحالي بود . الان اگر طي نكنند بالاي منبر نمي روند .... ماشاء الله همه هم مجتهد شدن . حتي زنان دوره گرد بي سواد كه دارن نقش روحاني ها رو بازي مي كنن و خيلي راحت و بدون هيچ مطالعه اي در هر مورد فتوا صادر مي كنن . مجتهد هاي بي لباس دو سه شغله هم از با لباسها بيشتر شده . اما اكثرشون توي همين مداحي ها و روضه خواني ها مجتهد شدن و اصلا روي قم و فيضيه و درس مراجع تقليد را نديدن و لاي تفسير و فقه و اصول را باز نكردن یا ما حالیمون نمیشه !

حضرت آدم ( ۶۰۰۰ سال قبل ): اوضاع زمانه خيلي بد شده !... وضع و حال مردم و روزگار عوض شده و اكثر افراد بي حال و افسرده شدن و كمتر ميشه توي چهره كسي شادي واقعي را مشاهده كرد . (‌به نقل از متون ادبي از زبان حضرت آدم ؛ استنادش را خدا مي داند )‌ .

نويسندگان كتب اخلاق از هزار سال قبل تا کنون در كتابهاي خودشان (‌بخش امر به معروف و نهي از منكر )‌: اوضاع زمانه نسبت به سابق خيلي بد شده !... وضع كوچه بازار خيي افتضاح شده . وضع جوانها از دختر و پسر خيلي بد شده . مزاحمت هاي خياباني و فسادهاي علني خيلي زياد شده . فروشندگان به كسي رحم نمي كنند . پولدارها خون فقرا را تو شیشه کردن . دين و معنويت و انصاف بالكل فراموش شده . از عرفا و زهاد بزرگ كه دلها را آتش مي زدند هيچ خبري نيست . عشق الهي مرده و تنها لاشه اش توي كتابهاي ادبي مانده . كمتر اديبي است كه اهل عشق و عرفان الهي باشد .

ضميمه 1 : تصوير طنز روزگار ما

ضميمه ۲: كليه A مثبت براي فروش موجود است

ضمیمه ۳ : گرانترین جمجمه‌ دنیا

ضمیمه ۴ : ایرانی ها تنبل شده اند

ضمیمه ۵ : آيت الله خامنه اي:باید كردی هم یاد بگیرم

ضمیمه ۶ : ابطحی: مگه من چمه؟!

ضمیمه ۷ : پانزده نفر كه جهان ما را تغيير دادند( حالا خوب یا بد ، اونش با شما )

نظرات مختلف در باره طرح امنیت اجتماعی و سالم سازی محیط جامعه

sham1 — Fri, 25 May 2007 12:44:18 GMT

دختر بد حجاب : برم بالا ؟؟؟

پلیس : خودت برو بالا ماشین .. تا با کتک راهیت نکردم

دختر بد حجاب : آخه نه آخه ... به خدا من بد حجاب نیستم . من از مریخ اومدم اینجائی نیستم

1 . نفر اول : به نظر من جامعه ما به امنیت نیازی ندارد ، بلکه به آزادی نیاز دارد . البته آزادی فعلی هم خیلی خوب است . ما وقتی دسته جمعی با دوست دخترهای خود به کوه و صحرا یا پارک و ویلا یا شمال و ..... می رویم یا در پارتی های شبانه شرکت می کنیم ، جو عمومی محیط پیرامون از ما حمایت می کند و اگر صدای پای پلیس یا نیروهای بسیج یا سپاه به گوش برسد ، کسانی هستند که از ما حمایت کنند یا ما را فراری دهند . در جاهای زیادی از شمال تهران و کیش و مناطق فراوانی در شهرستانها و .... هم که آزادی از اروپا بیشتر شده و ظاهرا قانونی یا عرفی هم شده . به هر حال امنیت بیشتر یعنی حکومتِ قانون ؛ یعنی نظم پذیری ؛ یعنی سختی و دشواری و محدودیت ؛ و جوانان ما دوست ندارند با محدودیت رو به رو شوند . ما جوانان دوست داریم راحت باشیم ؛ راحت زندگی کنیم و کسی در هیچ مورد سر به سر ما نگذارد . قانون و مقرارات و نظم توی کشور ما پیش نمی رود . مردم ما به بی نظمی عادت کرده اند و این تا سلولهای مغزشون نفوذ کرده با کارهای پلیسی هم کاری از پیش نمیرود .

2 . نفر دوم : این آقایان که می خواهند جلو اراذل و اوباش را بگیرند تا الان کجا بودند ؟ چرا موسمی کار می کنند ؟ چرا گذاشتند که کار به این جا بکشد ؟ برخی محافل هنری و مجتمع های فرهنگی و بازارها و نمایشگاهها و دانشگاهها وضعش از کوچه خیابانها و پارکها خیلی بدتر است ؟ چرا خودفروشی و دختریابی و حتی طالبان هم جنس بازی در گوشه کنار شهرها تا حد زیادی علنی شده و در مراکز شهرها و گوشه و کنار شهرها و محلات شلوغ فروشندگان هر نوع مواد مخدر و آدم فروشان از هر نوعش ، ‌مثل فروشندگان دوره گرد ، علنی فریاد می کشند و بازاریابی می کنند ؟ صحبت چند تار مو و مقداری پارچه که از این طرف و آن طرف بدن کنار برود نیست ؛‌بلکه خیلی راحت ، در چهار گوشه شهر ، مخصوصا در کوچه محله های بچه پولدارها می توانید صحنه های زیادی مانند دوچرخه سواری دخترها را با لباس زیر ببینید و کسی هم حق ندارد به آنها بگوید بالای چشمت ابروست ؟

3 . نفر سوم : کسانی هستند که امروز تحت عنوان فمینیسم و دفاع از حقوق زنان ، در پرده و بی پرده از آزادی عریانی و روابط آزاد و نامحدود بودن روابط دختران و پسران و نفی حجاب و بی معنایی ازدواج و بکارت و زندگی فردی خانم ها (‌نظیر هم جنس بازی و امکان روابط جنسی آزاد و برابری در همه زمینه ها همانند مردان فاسد )‌ و.... دفاع می کنند ، آن هم دفاعی جانانه که در این راه از جان و مال هم حاضرند مایه بگذارند و از نیروهای کمکی غرب و شرق هم کمک بگیرند . اما اگر خانم هاییی در دهها پارک و خیابان یا مثل مورد زرین کلک در دانشگاه ، مورد بی حرمتی و رفتارهای خشونت آمیز قرار بگیرند ، حتی اگز زخمی شوند یا بمیرند ، هیچ صدایی از همین طرفداران فمینیسم در دفاع از آنان برنخواهد خواست ، چون این خانم ها مذهبی و محجبه بوده اند ؛ بنا بر این هیچ حقوقی ندارند ، بلکه به جای این کار از آن شارلاتانها و اراذل و اوباش مهاجم و قدرتمند دفاع می کنند . بحث دو سه تار مو و کمی بد حجابی نیست . خیلی راحت توی خیابانها می توان مردان رذلی را دید که وقیحانه چه کارهایی نمی کنند و زنانی با روسریهای توری به عرض پنج سانتیمتر که تازه این مثلا روسری ها را صد بار با ادا و اطوار شیرین کارانه باز و بسته می کنند که مثلا داریم حجابمان را درست می کنیم ؛ حالا سر و سینه و پاهایشان تا نزدیک زانو باز است و لباسهای به ظاهر پاره پوره پوشیده اند که مثلا ما فقیریم ؛ در حالی که اینها را مد عمومی کرده اند و اکثرشان هم پولدارند .

4 . نفر چهارم : به نظر من علاوه بر جمادات و گیاهان ، حیوانات هم حقوقی دارند . حتی اگر فردی حیوان صفت و رفتارهای وحشیانه داشته است ، باز هم حقوق انسانی و عرفانی دارد . چرا که جزء اشرف مخلوقات است . امروزه با روانشناسی و جامعه شناسی می توان رفتار خر و گاو و شیر و گرگ را تغییر داد ؛ چه رسد به آدم ها . به نظر من می توان با شعر و غزل خواندن برای راهزنان مسلح روح آنان را تلطیف نمود و با روش درست زندگی آشنایشان کرد . همان طور که زنان فاسد و کثیفی هم که اهل قمه و قداره و تن فروشی و عربده کشی هستند ، خیلی راحت با چند کلمه منطقی و عاطفی دگرگون می شوند . حالا اگر با اعلامیه جهانی حقوق بشر یا کنوانسیون حقوق زنان آشنا شوند یا یک کتاب خوب روانشناسی یا عرفانی و اخلاقی بخوانند که به شدت و سرعت متحول خواهند شد و شخصیتی متعالی و آرمانی پیدا خواهد کرد . به نظر من همه بزهکاران و رندان هفت خط و دزدان و قاچاقچیان و کثافت کاران و مردم آزاران به نوعی دارای روحی پاک و آسمانی بوده و منطق پذیر هستند و با کمی صحبت منطقی و دو کلمه حرف حساب دریچه تازه ای به رویشان گشوده خواهد شد . همه انسان ها ذاتا منطقی و عقلانی فکر می کند و روح همه تا حد زیادی پاک است ؛ اما متاسفانه خیلی ها این حقیقت را درک نمی کنند .

5 . نفر پنجم : آقا ما مردم کم ظرفیتی هستیم . ما دویست سیصد سال از لحاظ فرهنگ اجتماعی و تحولات فرهنگی و علمی از اروپا عقب تریم . نه مثل اروپایی ها ظرفیت آزادی را داریم و نه تحمل حکومتی قدرتمند و فراگیر را داریم . نه مثل اروپایی ها اهل مطالعه و قانون و انضباطیم و نه می توانیم قبول کنیم که کسی آقا بالاسر ما باشد . و عملا تاریخ معاصر ما نشان داده که یا طرفدار دیکتاتوری قاجاریه بودیم یا به نام جمهوری و مردم سالاری و آزادی و برابری و قانون به حکومت رضاخان بدتر از قاجاریه تن داده ایم . چون دیدیم که به نام آزادی و دمکراسی کشور دچار هرج و مرج شد و نه به جامعه مدنی رسیدیم و نه توانستیم انقلاب کبیر فرانسه را در ایران اجرا کنیم ؛ بلکه برای داشتن زندگی راحت و حفظ معاش و بازگشت امنیت ، نمایندگان مجلس شورای ملی ما به رضاخان رای دادند . یعنی به کسی که با دست خود روزنامه نگاران و شاعران را خفه می کرد . ما هیچ وقت فکر نکردیم که آزادی تنها رهایی از بندها نیست بلکه رسیدن به موقعیت مطلوبی است که هیچ وقت نقشه آن را برای خودمان یعنی ایرانی با این فرهنگ خاص و در این نقطه جغرافیایی و این زمان و وضع و حال خاص ترسیم نکردیم .

توجه : این نظرات تنها انعکاس نظرات موجود در میان شهروندان است و لزوما نظر صاحب این وبلاگ و شخص شخیص ما نیست . هرچند که از قلم روان نویس ما جاری شده است .

گزیده اینترنتی 1 : "بانوی ادب" بازهم سخن گفت: هاشمی نابهنگام نپرد

گزیده اینترنتی 2 : 82 درصد آمريكايي ها: ايران دشمن ماست

گزیده اینترنتی 3 : کلیپ شکایت : عزاداری مسعود رجوی بر مزار صدام

روزگار زن ذلیل

sham1 — Fri, 18 May 2007 10:10:18 GMT

روزگار ما را علاوه بر عصر فمينيسم (‌به سبك "قبلتهم نساءهم ") ، عصر زن ذلیلی نیز می نامند . البته صاحب نظران در تفسیر این زن ذلیلی نه در کنفرانس های بین المللی به تفاهم رسیدند و نه در سمينارهاي خاله زنكي و مجالس خصوصی فمینیستی پیرزنان و گردهمايي هاي دخترکان و بانوان عالم . طی تحلیل های وومن نیوز و "خبرگزاری نسا " که در جلد پنجم دائره المعارف آکسفورد از صفحات ۱۲۹ الی ۱۲۹۰ هم عینا آمده نظرات مختلفی در تفسير "زن ذلیلی" آمده که خلاصه آنها به این شرح است :

۱ . زن ذلیل یعنی زن ذلیل شده و نگون بخت و بد شانس که اتفاقا شوهر خوش شانسی دارد .

۲ . زن ذلیل یعنی زن مرد ذلیل . یعنی بانوی رزمی کار که در فنون رزمی ید طولایی داشته باشد . آن وقت شوهرش به افتخار زن ذلیلی نایل می شود .

۳ . زن ذليل يعني مرد زورگوي رضاخان صفت بزن بهادر زبان نفهم كه زن خوش خلق و صبوري داشته باشد و به جهت رد گم كردن و ننه من غريبم درآوردن و مظلوم نمايي هلوكاستي اداي زن ذليل و شكست خورده را دربياورد . چنان كه شكسپير (‌ همان "شخص پير "خودمان ) در وصف مردان ماقبل تاريخ ( عصر ماموتها)روايت كند كه :

مرداي اخم و طعنه‌ي بي‌دليل مرداي سرشکسته‌ي زن ذليل

۴ . زن ذلیل یعنی زنی که شوهری نازنین و نازنازی داشته باشد و شوهر گرامي و دلسوز از نهایت عطوفت و رافت اسلامی انسانی به شكرانه مرد شدن پيوسته در رکاب زن و خدمت بشردوستانه به جماعت نسوان می کوشد تا این گلهاي باغ بهشت را از گزند زمانه پاسداری نماید و اجر جمیل و ثواب جزیل اخروی دریافت دارد .

۵ . زن ذلیل یعنی مرد ذلیل که زن خوب و مدیر و مدبر داشته باشد و زحمت حسابداری و امور مالی و برنامه ریزی خانوادگی و مدیریت داخلی و وزارت خارجه و وزارت جنگ و صلح و مديريت روابط عمومي و تداركات را شخصا به نمایندگی از فرمانده کل قوا به عهده گیرد و به شریک زندگی خود از جان و دل یاری رساند . همانند هر فرمانده دلسوز و متواضعی که در فکر سربازان خویش بوده و برای سعادت آنان کمر همت در میان بسته است .

۶ . زن ذلیل یعنی مردی که فداکارانه کارهای سخت خانه داری را به عهده گرفته و ضمن تر و خشک کردن بچه ها و نظافت منزل و پخت و تهیه غذا ، انواع فنون خانه داری و هنرنمایی در تدبیر منزل را به عهده می گیرد تا همسر گرامی اش بتواند با گامهای استوار در خیابان ها و کوچه های زندگی به خوشی و خرمی طي طريق نمايد و از سعادت دنیوی بي بهره نماند . چنان که شیخ اجل سعدی نیز در دعاهایش ضمن التماس دعا به طور مکرر فرماید :

الهی به مردان در خانه ات ... ... ... ... ... ... ... به آن زن ذلیلان فرزانه ات
به آنان که با امر روحی فداک ... ... ... ... ... ... نشینند و سبزی نمایند پاک
به آنان که از بیخ و بن زی ذیند ... ... ... ... ... ... شب و روز با امر زن می زیند
به آنان که مرعوب مادر زنند ... ... ... ... ... ... .. ز اخلاق نیکوش دم می زنند
به آن شیر مردان با پیش بند ... ... ... ... ... ... ... که در ظرف شستن به تاب و تبند
به آنان که در بچه داری تکند ... ... ... ... ... ... ... یلان عوض کردن پوشکند
به آنان که بی امر و اذن عیال ... ... ... ... ... ... ... نیاید در از جیبشان یک ریال
به آنان که با ذوق و شوق تمام ... ... ... ... ... ... به مادر زن خود بگویند: مام
به آنان که دارند با افتخار ... ... ... ... ... ... ... ... نشان ایزو نه، زی ذی نه هزار
به آنان که دامن رفو می کنند ... ... ... ... ... ... ... ز بعد رفویش اتو می کنند
به آنان که در گیر سوزن نخند ... ... ... ... ... ... ... گرفتار پخت و پز مطبخند
به آن قرمه سبزی پزان قدر ... ... ... ... ... ... ... به آن مادران به ظاهر پدر
الهی به آه دل زن ذلیل ... ... ... ... ... ... ... ... به آن اشک چشمان ممد سبیل
به تن های مردان که از لنگه کفش ... ... ... ... ... چو جیغ عیالاتشان شد بنفش
که ما را بر این عهد کن استوار ... ... ... ... ... ... ... از این زن ذلیلی مکن برکنار
به زی ذی جماعت نما لطف خاص ... ... ... ... ... ... نفرما از این یوغ ما را خلاص

۷ . زن ذلیل یعنی این که مرد خودش را به موش مردگی بزند و ادای لیلی را در آورد و اهل شعر و غزل باشد و زن هم به سبک رستم دستان و هرکول پوارو شم پلیسی قوی داشته باشد .

۸ . زن ذلیل یعنی مرد لوس و تنبل و سست عنصر و نادان و بی اراده و بی مسئولیت و بی شخصیت که زنی تلاشگر و جدی و قاطع و با شخصیت داشته باشد . مرد گداصفت و بيعار و زن در تلاشي سختكوشانه نان آور خانواده و جبران كننده بي همتي مرد بزرگوار خويش . البته در موارد زیادی درست عکس این هم دیده می شود ، یعنی مرد خوب و تلاشگر و باشخصیت ولی فاقد روش مدیریتی کارساز و موفق و همان اندازه هم زن لوس و فاقد درک و آگاهی و سرشار از خودخواهی و ولخرجی و غرور و یکدندگی و احساسات لطیف زورگویانه و به شدت زودرنج و بی توجه به شوهر و خانواده و فرزند .....

۹ . زن ذلیل یعنی مرد بگوید من رئیسم و زن بگوید : گذشت آن زمانی که قدرت دست شماها بود . خودم رئیسم . مرد می گوید : پول و زور دارم . زن می گوید : اشک و فریاد دارم و جاذبه جنسی و قدرت مهریه و نهایتا در نبرد جاودانه زندگي ( همانند ستيز دائمي تام و جري ) و در صحنه های جنگ بین زن و شوهر ، بانوی گرامی پیروز گردد .

۱۰ . زن ذليل يعني اين كه زنان مدافع حقوق مردان و خواهان ايفاي نقشهاي مردانه باشند و همه جا مردان ضمن ناز و كرشمه و چشم و ابرو و آرايش كافي پرچم فمينيسم و زن سالاري و حقوق زن و آزادي زنان و آزادي زن شدن را به اهتزاز در آورند .

۱۱. زن ذليل : كسي كه نتوانسته دم حجله گربه را بكشد . چرا كه گربه دم به تله نداده و در رفته است يا شمشيرش كند بوده . در لغت كسي را گويند كه در دام زنان افتد و به لطائف الحيل با طرفندهاي زنانه كه در كتاب جامع " حيل النساء " (‌در ۲۰ جلد )‌ مكتوب است ، طوق بردگي زنان در گردن افكند و مادام العمر زنجير در پاي و غل و غلاده بر گردن اسير امواج سحرانگيز شخصيت زنانه گردد و آن گاه شبانه روز ناله كنان شعر سرايد و به سبك مرحوم رهي معيري به دوست و دشمن ناله كند كه :

الهی در کمند زن نیفتی وگر افتی بروز من نیفتی

مشهور است كه مرحوم ملانصرالدين هم ايدئولوژي مرد سالارانه و زن ستيزانه داشته در يادداشتهاي محرمانه اش كه اخيرا كشف شده يواشكي دور از چشم زنش نوشته است :

خداوندا سه درد آمد به جانم هر سه یکبار

زن زشت و خر لنگ و طلبکار!

خداوندا زن زشت را تو بردار

خودم دانم خر لنگ و طلبکار را

توجه : این نظرات بعضا ساخته پرداخته رسانه هاي صهيونيستي مردانه بوده و یا به شايعات نفوذيها و ستون پنجم استكبار جهاني زنانه مربوط مي شود و یا جزء روایات ساختگی بني اسرائيلي و احادیث جعلی زن ستیزانه یا بانوسالارانه است . به همین جهت مسئولیتش به عهده راویان شیرین سخن اخبار و صاحبنظران خوش نظر است و لاغیر .

توجه دوم : تستهاي آزمون زن ذليلان

بازگشت برادران عزیز اراذل و اوباش به آغوش اسلام

خاطرات ماندگار

sham1 — Fri, 11 May 2007 22:12:18 GMT

مدتی است در بخشی از اوقات مطالعه خاطرات عزت شاهی را می خوانم (انتشارات سوره مهر - حوزه هنری - ۸۶۲ صفحه ) . خاطرات مبارزات انقلابی مردی کم نظیر و بزرگ و توانمند که هنوز هم زنده است . خاطراتی پر نشیب و فراز از طنزها و تلخی ها و دردها و و مقاومتها و تجارب و ماجراهای باور نکردنی . خاطرات پرماجرای دهه چهل و پنجاه و بخشی از چهره پشت پرده دژخیمان آریامهری . فیلمی هم که همراه کتاب است دیدنی و تکان دهنده است . البته خود کتاب درست مثل یک رمان خواندنی به دقت صحنه ها و اتفاقات را با جزئیات کامل ترسیم می کند . او زشتی ها و زیبایی ها را همه با هم بیان می دارد . نه چهره ای رویایی از مبارزان می سازد و نه در پی پنهان کاری می آید . به خصوص که به جز در اوایل انقلاب و برای مدتی کوتاه دیگر هیچ سمتی نداشته و در گوشه ای به شغل صحافی پرداخته است .

گزیده ها و گوشه هایی از این خاطرات :

۱ . وقتی هم که به مدرسه رفتم چون دانسته هایم از دیگر هم سالانم بیشتر بود اغلب مبصر کلاس بودم ، به یاد دارم یکی دو مرتبه وقتی زنگ خورد در کلاس ماندم و عکس شاه را از کتاب های بچه ها پاره کردم ، این مختص مدرسه نبود و من هر جا عکس شاه و خاندانش را می دیدم با نفرتی عجیب آنها را پاره کرده به داخل توالت می انداختم .

من نسبت به بچه های ثروتمند هم حساسیت داشتم و همیشه در اختلافات طرف بچه های مستضعف را می گرفتم ، بچه هایی که وضع زندگی شان خوب نبود و با لباس های وصله دار و پاره و حتی بدون جوراب در برف و بوران زمستان به مدرسه می آمدند ، اما بچه های خانواده های ثروتمند و مرتبط با دستگاه دولتی ( حاکم در آن شهرستان) خیلی مرتب و ژیگول و در زمستان با پالتو و چکمه های چرمی رفت و آمد می کردند .

من وقتی که مبصر بودم سعی در کمک به آنها داشتم و نمی گذاشتم بچه پولدارها به آنها زور بگویند ، گاهی وقت ها هم چیزهایی مانند دفتر و قلم از بچه پولدارها بر می داشتم و به بچه های مستمند می دادم .

هر وقت هم که مبصر صف می شدم ، اسم های آنها را به عنوان این که در صف تخلفی کرده اند می نوشتم و به ناظم می دادم و ناظم هم به کف دست آنها ترکه می زد ، هر چند وقت یک بار هم اسم یکی از بچه پولدارها را می نوشتم و کسی را به عنوان واسطه نزد او می فرستادم تا بگوید فلانی اسمت را نوشته تا به ناظم بدهد ، اگر می خواهی کتک نخوری یک دفترچه چهل برگ بده تا اسمت را خط بزنم ، آنها هم غالباً بزدل و ترسو بودند و تهدیدم را جدی می گرفتند و دفترچه ای برایم می فرستادند ، من هم آنها را به بچه هایی که مستمند بودند ، می دادم .

۲ . ( هنگام ورود به تهران در نوجوانی ) حدود یک ماه به گشت و گذار در تهران پرداختم ، دیگر یاد گرفته بودم که چگونه از این طرف خیابان به آن طرف بروم ، از آنجا که خیابان های تهران را بلد نبودم با عبور از هر خیابانی با گچ جایی و گوشه ای از آن را علامت می زدم تا مسیر را گم نکنم .

۳ . شیخ احمد در الیگودرز امام جماعت بود ، خیلی تند ، رک ، صریح و با شجاعت برخورد و صحبت می کرد ، در سخنرانی هایش یک سره به شاه ، فرح ، ولیعهد ، دربار و دستگاه حاکم بد و بیراه می گفت .

از آنجا که ساواک حریفش نبود او را مانند شیخ غلام حسین جعفری " شیخ دیوانه " و " آخوند دیوانه " خطاب می کرد و چون نمی توانست ساکتش کند اطرافیانش را پراکنده بود ، از این رو در مسجد وقتی او به منبر می رفت فقط چند ساواکی به پاس صحبت هایش می نشستند و فحش های او را به شاه و سران رژیم تحمل می کردند ، اما کاری از دستشان بر نمی آمد .

جالب این که وقتی به او اعلامیه می دادم ، می گفت : این کارها چیه ؟ بروید مبارزه مسلحانه کنید ! و خودش اعلامیه ها را به مسجد می برد و در بین فرستادگان ساواک توزیع می کرد .

۴ . پرونده قطوری برای من در ساواک شکل گرفت و از من هیولایی نزد ساواک ساخته شد .آنها در به در دنبال ردی از عزت بودند ، هر کسی را که فکر می کردند خبری و یا نشانی از من دارد به ساواک احضار می کردند ، با ادامه این روند ترسی ناخواسته از من در دل مأمورین جای گرفت ، من هم که متوجه خطر بودم به هر طریقی که بود خود را از خطر آنها باید دور می کردم و هر روز به یک رنگ و لعاب در می آمدم . یک روز حاجی بازاری بودم و ته ریشی داشتم و تسبیحی به دست می گرفتم و گاه در هیبت یک حمال در می آمدم و کیسه به دوش می گرفتم و گاهی هم در برخی جمع ها در حمایت از برنامه های رژیم سخن می گفتم و از شاه و فرح تعریف و تمجید می کردم ! چنان که برخی خود به اصل سخنانم و جدی بودن آنها شک می کردند .

۵ . روزی در ایام عید سال 50 تغییر لباس دادم ، شاپو به سر گذاشتم و کراواتی زدم و به عنوان برادر میرهاشمی برای ملاقات به زندان قصر رفتم ، لاجوردی ، لشکری ، طالقانی ، انواری و ... را در پشت میله ها ملاقات کردم و بعد حضوری هم رفتم نزد میرهاشمی .

۶ . ساواک می گفت غیر مذهبی ها آدم های منطقی هستند ، وقتی دستگیر می شوند و به زندان می آیند ، کافی است چند کلمه با آنها منطقی صحبت کنیم ، آنها محکوم و متقاعد می شوند و حرف هایشان را می زنند ، اما بچه های مذهبی اصلاً منطقی نیستند ، مثل مریدان حسن صباح هستند که بهشان حشیش می دادند و نئشه می شدند تا سرسپرده کامل حسن صباح شوند و دست به ترور بزنند و حتی از جان خویش می گذشتند .

مذهبی ها هم با وعده حورالعین در بهشت و ذهنیاتی که نئشه شان کرده امید و آینده ای برای خود در آخرت متصور هستند ، نسبت به وعده ها و منطق های این دنیا بی تفاوت هستند و مقاومت می کنند و می گویند اگر شکنجه هم بشویم آن دنیا اجرش محفوظ است ، لذا به هیچ وجه منطق در کله شان فرو نمی رود .

۷ . یکی از کارهایی که من و محمد کچویی با هم انجام می دادیم ، بر هم زدن جلسات سخنرانی دکتر جواد مناقبی ( آخوند درباری ) و آتش زدن ماشین او بود . مناقبی داماد علامه طباطبایی و باجناق آیت الله قدوسی بود ، اما نمی دانم چطور با دربار کنار آمده بود .

او با تحصیلات دانشگاهی ، استاد دانشکده الهیات بود و در منابر سخنرانیش در مدح و مناقب شاه سخن می گفت و پای منبرش وابستگان حکومتی می نشستند ، به یاد دارم وقتی که در مسجد بزازها بالای منبر رفت و هویدا پای منبرش بود ، گفت : جناب آقای امیر عباس هویدا ! شما که خود به پای خودتان به اینجا نیامده اید ، شما را حضرت زهرا (س) استقبال کرده و امام زمان (عج) نیز بدرقه تان می کند .

جناب آقای امیر عباس هویدا ! نطفه پاک بباید که شود قابل فیض ورنه هر خشت و گلی لؤلؤ مرجان نشود . بعد به کسانی مثل آیت الله مشکینی و آیت الله منتظری که برای کتاب شهید جاوید تفریظ نوشته بودند حمله کرد ، من و کچویی تصمیم گرفتیم او هر جا منبر رفت منبرش را بر هم بریزیم .

یک بار کمی پول به آدم دیوانه ای دادیم و فرستادیمش در مسجد بزازها پای منبر شیخ نشست ، تا شیخ شروع به سخنرانی کرد ، او شروع به در آوردن شکلک نمود ، ابتدا شیخ به روی خودش نیاورد ، اما دید نمی تواند این وضع را تحمل کند ، لذا برگشت و گفت : مثل این که ایشان حالشان خوب نیست ، بیایید ببریدش بیرون که یک دفعه آن دیوانه فحش رکیک و چارواداری کشید به جانش : " ک .... می گم بیا پایین " در این لحظه کنترل اوضاع از دست رفت و مجلس به هم ریخت و شیخ پایین آمد .

۸ . از آنجا که موقع زخمی شدن و دستگیری فریاد زده بودم : حسین آمدم! حسین آمدم! آنها فکر می کردند که حسین یکی از افراد مرتبط با من است ، بازجویی و شکنجه را هم با این سؤال که این حسین کیست و چیست ؟ شروع کردند . هی می زدند و می گفتند : بگو این حسین کیست ؟ و من هر چه می گفتم و توضیح می دادم که منظورم امام حسین بود آنها باور نمی کردند و می گفتند : فلان فلان شده مگر امام حسین بچه توست که این طور صدایش می کنی ، نه ! باید بگویی این حسین کیست و چه رابطه ای با او داری و چرا آنجا صدایش می زدی ؟

۹ . به هنگام درگیری هفت گلوله ، پنج تا به پای راست ( یکی کنار انگشت شصت پا ، یکی بالای زانو ، یکی زیر زانو و در قلم پا ، دو تا در باسن ) یکی به کمر و یکی هم به شانه ام خورد . که از این تعداد سه گلوله در بدنم مانده و بقیه رد شده بود . جراحت زیر زانویم تا مغز استخوان رسیده و خیلی وخیم بود و بعد از چند روز هم قسمتی از پایم سیاه شد ، آنها اصرار داشتند برای جلوگیری از غانقاریا و سرایت سیاهی به قسمت های دیگر بدنم باید پایم قطع شود که من نگذاشتم . به دلیل خونریزی زیاد ، جسمم بی رمق شده بود و درد ناشی از جاگیر شدن گلوله ها به علاوه اعمال شکنجه شدید ، گاه وضع مرا به حد بحران و مرگ می رساند ، در این لحظه شکنجه گران دست از ضرب و شتم بر می داشتند ، کمی صبر می کردند و وقتی حالم بهتر می شد دوباره شروع به شکنجه می کردند .

با آتش سیگار و فندک قسمت هایی از کف پایم ، بیضه و آلت تناسلی ام را می سوزاندند و خاکستر سرخ سیگار را به قسمت های مختلف بدنم از جمله ناف می چسباندند ، وقتی دود و جلز و بلز قسمتی از بدنم در می آمد آتش را به سمت دیگری می چسباندند ، چون دهانم را محکم گرفته بودند تنها می توانستم تکانی بخورم ، هر وقت دست از روی دهانم بر می داشتند داد می زدم .

کابل مورد استفاده آنها همین سیم های کلفت چند رشته ای برق بود ، صبح که شد سر و کله نیک طبع ، سر بازجوی شهربانی پیدا شد ، وقتی دید سر و صورت من باد کرده است گفت : نازش برم شاه داماد را ! ببینید چقدر هم خوشگل است ، چقدر توپر و محکم ، اصلاً شکم ندارد و ... بعد یک پایه صندلی را به صورت عصا به دست گرفت و شروع کرد به زدن ، از پیشانی تا ناخن های پا ، پیشانی ، چشم ، بینی و دهان ، سینه و شکم و ... از بالا به پایین و از پایین به بالا انگار دهل می زد ....

تمام بدن و سر و صورتم کبود و سیاه شد و خون مردگی در زیر پوستم نمایان شد ، نیک طبع دو ساعتی آنجا بود ، او واقعاً آدم قسی القلبی بود ، وقتی که رفت ، بازجوها که نسبت به جان من احساس خطر می کردند سریع آب قند برایم آوردند ... چند روزی خون از بینی و دهانم خارج می شد .

در سه روز بعد ، این کبودی ها به زردی گرایید ، آنها از زرد شدن پوستم ترسیدند و یک پزشک متخصص را به بالینم آوردند تا معاینه کند ، دکتر گفت : مسئله خاصی نیست ، خون های مرده در حال جذب شدن است و به همین دلیل تا یکی دو روز مراعات می کردند و روی بدنم نمی زدند ، فقط با شلاق به کف پایم می نواختند و با آتش سیگار قسمت های مختلف بدنم از جمله سر سینه ها ، بیضه ها و زیر بغل هایم را می سوزاندند ، مرتب دورم را احاطه کرده و سیگار می کشیدند و خاک سیگار خود را روی بدنم می ریختند و دوباره پک می زدند .

هنگامی که شلاق می خوردم در ظاهر فریاد می زدم ولی در دل به آنها ناسزا و فحش و بد و بیراه می گفتم ، یا پشت سرشان شکلک در می آوردم که یکی دو بار نگهبان ها دیدند و به شکنجه گران گفتند ، آنها هم لج کرده با قوت و حرص بیشتری به زدنم ادامه می دادند . آنان در برخوردهایشان با من مسائل انسانی را رعایت نمی کردند و هیچ احترامی در کار نبود و مثل یک حیوان وحشی با من برخورد می کردند ، طوری که حدود دو ما مرا لخت مادرزاد نگه داشتند .

گاهی که مرا به بازجویی می بردند چون هیچ لباسی به تن نداشتم مرا لخت و عور به روی زمین سرد می نشاندند و هر چه التماس می کردم که یک تکه کاغذ یا مقوایی بدهند تا بر روی آن بنشینم فایده ای نداشت ، گاهی از صبح تا ظهر روی زمین سرد می نشستم و به راستی خیلی اذیت می شدم و سرما تا عمق وجودم نفوذ می کرد .به این هم بسنده نمی کردند ، گاهی یکی از آنها می آمد و پایم را باز می کرد تا همه جایم پیدا شود ، بعد مسخره ام می کردند و می خندیدند ، یکی می گفت : چریک چطوری ؟ دیگری می گفت : چروک چطوری ؟ حسابی هتک حرمتم می کردند و از هیچ اذیت و آزار و توهینی فرو گذار نبودند ، بدتر از یک حیوان رفتار می کردند ، خیلی غیر انسانی !

شکنجه ها در آن زمان (شش ماهه اول 52) در حد سوزاندن با آتش سیگار و فندک بود ، چک و لگد که جای خود داشت ، بالاترین شکنجه هم شلاق بود ، شلاق با کابل برق . بعضی ها آن قدر سریع در برابر این شکنجه کوتاه می آمدند و حرف می زدند که شکنجه گران به شلاق می گفتند : مشکل گشا . تازیانه های شلاق به کف پا روی رشته های عصبی اثر می گذاشت ، با هر ضربه شلاق درد تا مغز استخوان آدم را در بر می گرفت و به اصطلاح تا مغز آدم سوت می کشید ، تکرار شلاق موجب می شد کف پا گوشت اضافی بیاورد و برآمدگی در کف پا ایجاد شود .

آویزان کردن به صورت وارونه و چرخاندن نیز در کار بود ، دستبند زدن صلیبی از همه شکنجه ها غیر قابل تحمل تر بود ، در این شکنجه فرد را از مچ دست به دیوار صاف یا نرده ای آویزان می کردند که سنگینی بدن موجب کشیده شدن است ها در طرفین و فشار طاقت فرسایی در مچ و آرنج و کتف می شد ، آدم احساس می کرد که هر آن رگهایش پاره خواهد شد ، ادامه این شکنجه و تحمل آن بیشتر از بیست دقیقه ممکن نبود ، چرا که دست ها باد می کرد و حرکت خون کند و دست ها کبود می شد .

بعد چهارپایه ای زیر پای فرد می گذاشتند و از او می خواستند که حرف بزند ، اگر به زبان می آمد که هیچ ، اگر دم فرو می بست دوباره چهارپایه را از زیر پایش می کشیدند ، یک سال بعد که مرا به ساختمان اصلی بازداشتگاه کمیته آوردند چندین بار از نرده های دور دایره آویزانم کردند و تا سر حد مرگ شکنجه ام دادند که ...

از دیگر شکنجه ها باتوم برقی بود ، برای برق آن از باطری های ماشین استفاده می کردند ، این باتوم مثل باتوم های پاسبان ها بود ، منتها باتوم اینها برقی و لاستیکی بود ، داخلش سیم کشی و المنت و سر آن قطعه ای فلزی داشت ، در دسته آن یک شاسی بود ، با فشردن آن ولتاژ برق باطری وارد باتوم می شد و بدن را می لرزاند ، نمی سوزاند ، بلکه حالت رعشه به آدم دست می داد .

بخشی از فیلم شکنجه ها

یکی دیگر از شکنجه های سخت و وحشتناک ، آپولو بود که تقریباً از سال 52 در ساختمان اصلی کمیته مورد استفاده قرار می گرفت ، وقتی کسی را به آن می بستند ، سردردی به او دست می داد که اعصاب و روانش را خراب می کرد و به هم می ریخت .

جنبه روانی این شکنجه ها بیش از خود شکنجه افراد را اذیت می کرد ، بزرگ کردن بعضی شکنجه ها و شایعه در خصوص آنها دل زندانی را خالی می کرد ، دلهره و وحشت داشتن از شکنجه ای موجب می شد که آدم زودتر مقاومتش شکسته شود .

در مورد ناخن کشیدن من ندیدم و نشنیدم که بنشینند و با انبردست ناخن کسی را از بیخ بکنند ، وقتی روی ناخن شلاق می زدند از بیخ می پرید ، گاهی هم سه یا چهار سوزن ته گرد را تا نیمه در زیر ناخن فرو می کردند ، بعد فندک یا شمع زیر سوزن روشن می کردند ، این کار سوزش عذاب آوری داشت ، بعد از مدتی زیر این ناخن سیاه می شد ، چرک می کرد و بعد از چند روز می افتاد .

۱۰ . دو سه شب بعد از دستگیری بود که به سراغم آمدند و صحبت از فساد اخلاقی در جامعه کردند و سر به سر من گذاشتند که خب ! تا حالا چند بار به قلعه رفته ای ، اصلاً متأهلی یا مجرد ؟! گفتند : تو که در روز قیامت گرفتاری ، پس حداقل می رفتی خودت را تخلیه می کردی و ارضاء می شدی ، باز هم دیر نشده ما قبل از مردنت تو را به فیض می رسانیم ...

بعد نمی دانم از کجا یک خانم بی حجاب با دامن مینی ژوپ پیدا کرده آوردند ، شاید از خودشان بود ، شاید از کادر یا بیماران بیمارستان بود ، نمی دانم ! هر چه بود من با دیدنش یک دفعه جا خوردم ، مأمورین گفتند این خانم در اختیار تو ، می توانی صیغه اش کنی ، ما می رویم بیرون تو دلی از عزا در بیاور و ...

من ناخودآگاه به فکر افتادم ، که دامی برایم چیده اند ، حدس زدم آنها در جایی دوربین مخفی گذاشته اند و می خواهند عکس بگیرند و از آن سوء استفاده کنند و مرا زیر منگنه بگذارند و خرابم کنند ، آنها می دانستند که من آدمی مذهبی هستم ، لذا اگر حرفی هم می زدم با این کار می خواستند وجهه مرا بین مبارزین و متدینین خراب کنند .

در همان حالتی که لخت روی تخت افتاده بودم و جز یک ملحفه هیچ چیز مرا استتار نکرده بود ، بنای بی اعتنایی به آن زن گذاشتم ، می دانستم که کوچکترین لغزش سقوطی است به عمق پرتگاهی هولناک .

به یاد حضرت یوسف افتادم که چگونه زن فرعون درصدد بد نامی او بود ولی خدا دستش را گرفت ، از خدا خواستم که مرا نیز دریابد و از این کید و فریب نجاتم دهد ، آن زن وقتی به این طرف تخت آمد من رو به آن طرف کردم ، بد و بیراه گفتم و فحش دادم که : زنیکه خر برو گم شو ! من اهل این حرف ها نیستم ، یک بار برای ایجاد حس تنفر در او داد زدم و گفتم من ترجیح می دهم که به سگ نزدیک شوم تا به تو !

این حرف به غرور زنانگی او برخورد ، حدود یکی دو ساعت این زن هر چه تلاش می کرد تا مرا به دام خویش بیندازد نتوانست ، هر چه بیشتر سعی می کرد سرسختی و مقاومت من بیشتر می شد ، تا این که واقعاً نفرت وجودش را گرفت و فهمید که واقعاً امکان رسوخ در من ندارد .

من نیز می دانستم که این زن فلک زده از فرط اجبار و زور به این کار واداشته شده است ، لذا با برانگیختن حس نفرت او توانستم وی را مجاب کنم تا دست از سر من بردارد ، خدا هم کمک کرد تا از این توطئه و نیرنگ و شاید به عبارتی آزمایش سخت با سربلندی و سرافرازی بیرون بیایم .

به راستی اگر نبود عنایت خداوندی ، نجات از چنین منجلابی ممکن نبود ، چرا که بعدها دیدم و شنیدم که بسیاری بودند به کمتر از این مثلاً برای یک پاکت سیگار خود را فروختند ، حال می توانم بگویم به استعانت خدا این نقطه از تمام طول دوران مبارزاتم فرایم ارزشمندتر است .

۱۱ . در جریان این بازجویی ، چند عامل ساختگی باهم خیلی خوب جفت و جور شدند ، یکی همان فریادهای حسین آمدم ، حسین آمدم ! در هنگام دستگیری ، داستان جعلی حسین محمدی که گفتم بعد از علیرضا بهشتی رابط من شد و پیدا شدن پاکت عکس رادیوگرافی که رویش نام حسین محمدی نوشته شده بود ، لذا از این به بعد باید حواسم را جمع می شد و با جا افتادن نقش و مسئولیت خیالی حسین محمدی ، صحنه ها را خوب بازسازی می کردم . یک دفعه شروع کردم به دادن فحش به خواهر مادر حسین محمدی که فلان فلان شده مرا گول زده است ، همه اش برای اوست ، کتک ها ، شلاق ها ، باتوم زند ها مرا از این ادعای خیالی عقب ننشاند ، تمام وقایع و مسائل(بمب های ساخته شده ) را به گردن حسین محمدی و حسین جعفری انداختم ، در اعترافات هر جا که من بودم محمدی هم حضور داشت و کاسه کوزه ها بر سر او می شکست .

خیلی سعی می کردند که از این آدم فرضی آدرس و نشانی بگیرند ، می گفتم از آن روز که آن گونی ها را امانت آورد و رفت دیگر خبری و سراغی از او ندارم ، من نمی دانم کجاست ، او مسئول بالا دست من بود و نمی توانستم درباره او و این که کجا می رود یا با چه کسانی در ارتباط است و چه کار می کند اطلاعاتی داشته باشم .

می پرسیدند : مشخصاتش چیست ؟ قبل از این کشف هم پرسیده بودند و من بدون تغییر در گفتارم می گفتم : لهجه اصفهانی داشت ، دانشجو بود ، شکمش یک مقدار جلو بود ، چشم و ابروی مشکی و درشتی داشت ... در حالی که چنین مشخصاتی وجود نداشت.

بازجویان هم مشخصات را می نوشتند و می رفتند به دانشگاه ها و پادگان ها و جاهای مختلف به دنبال این آدم افسانه ای می گشتند ، اما دست خالی باز می گشتند ، نسبت به این شخص اصلاً عقده ای شده بودند و عقده آن را هم بر سر من خالی می کردند و مرا به باد کتک می گرفتند .

۱۲ . در سلول به غیر از یک پتو ، یک کاسه سه کاره داشتم ، آن کاسه هم ظرف غذا بود و هم ظرف آب ، گاهی هم که نمی گذاشتند به دستشویی بروم از آن برای تخلیه ادرار استفاده می کردم ، یعنی از یک طرف با آن کاسه آب و غذا می خوردم و از طرفی هم در مواقع اضطراری در آن ادرار می کردم ، چرا که نگهبان ها در مورد من سخت گیری های بی حدی می کردند و تقریباً از من می ترسیدند .

به آنها گفته بودند که این آدم دو تا پاسبان را کشته است ، لذا آنها به چشم یک قاتل به من نگاه می کردند ، گاهی خود به قصد کشت و انتقام جویی مرا می زدند و توجهی به خواست ها و نیازهایم نداشتند .

روزی دو بار هم بیشتر اجازه نمی دادند که به دستشویی بروم ، در این فرصت کاسه ادرار را به دستشویی برده خالی می کردم ، یک بار در همین دفعات که کاسه را با خود به روی زمین می کشیدم ، ادرار لب پر شد و مقداری از آن روی زمین راهرو ریخت که نگهبان آمد و بقیه را روی سرم خالی کرد .

یک دفعه جا خوردم ، آن قدر کارش زننده و غیر قابل تحمل بود که نمی دانستم گریه کنم یا فریاد بزنم ، بغض بدجور گلویم را می فشرد ، یک بار دیگر هم که این اتفاق افتاد ، نگهبان ها آمدند بقیه ادرار را هم در راهرو ریختند ، آنگاه مرا مثل بوم غلتان روی آن می غلتاندند تا زمین را خشک کنند .

۱ . متن خاطرات عزت شاهی

۲ . مصاحبه ايي با ماهايا پطروسيان بعد از مسلمان شدن

۳ . امام جمعه مشهد و حکومت ملوک الطوایفی

۴ . پيچيدگيهاي زنان و مردان

۵ . چهره واقعی جناب پرزیدنت بوش

۶ . گندكاریهای عمرانی

۷ . کلیپ - شکایت

۸ . کلیپ - دلقک

خبرنگار «بازتاب» گزارش داد، گروهي از افراد در ابتکاري عجيب، اقدام به تبليغ براي سفرهاي مختلط شرعي کرده‌اند. در آگهي‌هاي اين افراد که آشکارا در مرکز شهر پخش شده، بدون نام بردن از موسسه يا مجوز، با طرح سؤال «چرا گناه؟»

جوانان به سفر با خود دعوت شده‌اند تا با حل مسائل شرعي محرم و نامحرم! به شمال سفر کنند.متصدي اين سفرها در تماس خبرنگار «بازتاب» با اشاره به مراحل شرکت در اين سفرها اظهار کرد: در مرحله اول ثبت نام انجام شده و سپس با خانمي که با او آشنا هستيد، به نمايندگي‌هاي ما مراجعه کرده و به دفترخانه‌هاي خاصي معرفي مي‌شويد تا بدون درج در شناسنامه، صيغه عقد براي شما خوانده شده و سپس با ارائه معرفي‌نامه به همراه ما به سفر مي‌آييد.

فرد مذکور اظهار داشت، اقامت خانم‌ها و آقايان داراي معرفي‌نامه در هتل‌هاي تهران نيز از برنامه‌هاي بعدي آنان است.

در اين حال يك كارشناس مسائل اجتماعي به خبرنگار «بازتاب» گفت: هرچند ممكن است، اين گونه اقدامات صورت شرعي داشته باشد و حتي با نگاه خوشبينانه عده‌اي با نيت به گناه نيفتادن جوانان به آن روي آورند، اما خواه، ناخواه مي‌تواندزمينه‌ساز گرايش جوانان به فساد شود.

وي افزود: بحث صيغه و ازدواج موقت از امتيازات فقه شيعه است، اما موضوعي شخصي و فردي است و اگر قرار است از اين شيوه شرعي استفاده شود، لازمه آن فرهنگ‌سازي است، نه اتخاذ چنين روشهايي كه اولين آفت آن _ به ويژه وقتي بدون نظارت صورت گيرد_ ميدان دادن به شبكه‌هاي فساد است.

گفتني است، 6 سال پيش هم انتشار اخباري درباره طرح «خانه‌هاي عفاف» منجر به واكنش‌هايي شد و مانع اجراي آن در جامعه شد .

هرچه کنی به خود کنی .....

sham1 — Sat, 05 May 2007 20:55:18 GMT

خدایا بر ظرفیت خوب بودن و خوب ماندن ما بیفزا و ابعاد مثبت ذهن و دل و احساس ما را از هر جهت پر ظرفیت قرار ده و از ظرفیت های ابعاد منفی ما در جهت تباهی بکاه .

*****************

داشتیم با چند نفر آقا پسر گل گلاب مجرد صحبت می کردیم . صحبت یکی از آنان از رابطه با جنس مخالف بود و این که نباید هيچ محدودیتی در کار باشد . گفتم فرض کن تو ازدواج کرده ای و تلفن زنگ می زند و آن طرف مردی است که می گوید با خانمتان کاری داشتم . آیا نمی پرسید چه کار دارید ؟ گفت نه مگر من فضولم . گفتم اگر با خانمتان صبحت کنند و صحبت نیم ساعت ادامه یابد چه ؟ گفت : من در این مسائل مشکلی ندارم . گفتم اگر صحبت ها گرم تر و صمیمانه تر باشد چه ؟ گفت : مگر آدم وقتی با جنس مخالف حرف می زند حتما باید با فحش و خشم سخن بگوید ؟ گفتم اگر خانمتان برود توی اتاق و در را ببندد و سخنان خصوصی عاشقانه با هم بزنند چه ؟ گفت نه دیگر صحبت خصوصی نداریم ! اینجا ممکن است عصبانی شوم . می بینید بالاخره مجبوریم جایی خط قرمزی داشته باشیم . اما بحث روی حد و مرز همان خطوط قرمز است . اتفاقا در یکی از وبلاگها نوشته های خانمی را دیدم که به شدت طرفدار هر نوع آزادی عمل در روابط دختر و پسر بود و باکره بودن دختر خانم ها را هم خصلتی منفی و زشت و سنتی می دانست . وی در وبلاگش ضمن خاطراتش نوشته بود که روزی به ناگاه که به خانه رفتم دیدم شوهرم با دختری ترگل ورگل نشسته و گرم و صمیمی با هم دل و قلوه رد و بدل می کنند و خیلی ناراحت شدم و زندگی و دنیا برایم خیلی کثیف و تنگ جلوه کرد ولی غرورم را نشکستم و به روی خودم نیاوردم و بی صدا دنبال کارم رفتم . چون شوهرم را می شناختم و کاری از دستم بر نمی آمد . فکر می کنم که همین خانم هم مثل همان آقا پسر گل گلاب دچار تفکرات و منش های متناقض و یک بام و دو هوا شده است .

*****************

سخن مهم و اساسي كانت آلماني كه خلاصه تعاليم اخلاقي همه انبياست همين است : " عمل فقط در صورتی از لحاظ اخلاقی صواب و الزامی است که فرد خواهان تعمیم آن بوده و بدون تناقض خواهان آن باشد که هرکسی در اوضاع و احوال مشابه مستمرا به همان صورت عمل کند. به عبارت دیگر با هرکس چنان رفتار کند که راضی باشد که در شرایط مشابه، آن رفتار، قاعده عمومی رفتار دیگران شمرده شود " . البته شايد اين قاعده ا ي مطلق نباشد ولي غالبا درست است . اگر همه قرار باشد از جيب هم دزدي كنند دزدي بي معنا خواهد شد . چون دزد در جایی موفق است که اکثریت یا همگان دزد نباشند و اگر همه از هم بدزدند حتی دزدان هم از آن در امان نخواهند بود و ترجیح خواهند داد که به همان امکانات کم بسازند . و اگر قرار باشد همه با خواهر و همسر ديگران روابط عاشقانه نادرست برقرار كنند دوباره به جاي اول باز خواهيم گشت و اگر قرار باشد با دروغ و كلاهبرداري و اختلاس و رشوه و زورگويي و عربده كشي حق كسي را بخوريم و متقابلا کسانی با دغل بازی و شیادی همین کار را با ما بکنند سود و زيان مساوي گشته و باز جاي اول بازخواهيم گشت و مجبور خواهيم شد تا صداقت داشته باشيم تا ديگران هم با ما با صداقت برخورد كنند . به ديگران نگاه پاكي داشته باشيم تا ما نيز با نگاه پاك و درستكاري آنان مواجه شويم . براي ديگران امنيت و آسايش فراهم كنيم تا خودمان هم از امنيت و آسايش متقابل بهره مند گرديم .

*****************

۱ . اظهارات عجیب قذافي در باره تشیع

۲ . مزاحم تلفنی

فیلسوفان ضد فلسفه و ادیبان بی ادب

sham1 — Thu, 26 Apr 2007 22:41:18 GMT

داشتم کانال چهار تلویزیون را تماشا می کردم . چند مدرس مشهور فلسفه با هم بحث می کردند . یکی شان که مشهورتر هم بود بلافاصله بعد از کمی بحث فلسفی و عقلی خسته می شد و فورا چند حدیث نقل می کرد و سراغ تعبد و تسلیم می رفت . دیدم با این همه شهرت فلسفی مغز وی مغز حدیثی و نقلی است و نه عقلی و وی اهل روایت است و نه درایت . کم نیستند چنین کسانی که به تدریس فلسفه صدرایی و منطق ارسطویی یا ریاضی مشغولند ولی بافت فکری شان تفکر اشعری است و نقل بر عقلشان می چربد و اعتقادی به مبانی و اصول و پایه های عقلانی برای دفاع از دین ندارند . این افراد از توان فلسفی بالایی برخوردارند اما در مداری بسته و محدود که گویی همان ها را هم حفظ کرده اند سیر می کنند و خارج از دایره درس و بحث رسمی شان عقلشان کار نمی کند . جای استاد شهید مطهری رحمت الله علیه خالی که مبانی عقلی مستحکمی داشت و اعتقادی راسخ داشت که با مبانی عقلی و منطقی قوی می توان از دین و اخلاق و باورها دفاع کرد و مشکل عمومی تفکر دینی رایج امروز کمبود چنین دیدگاه هایی است . مخصوصا که به جای منطق و دلیل و استدلال و نقد و بحث با موعظه و نصیحت و تحکم و آمرانه حرف زدن همراه شود که مصیبتی بزرگ است و تفاوت چندانی با تفکر مداربسته اشعری و حنبلی در مسائل عقلی ندارد . یاد سخن استاد فقید محمد تقی جعفری افتادم که می فرمود بسیاری در غرب کارمند فلسفه اند ونه فیلسوف . یعنی شغلشان فلسفه و فکر است و اهل تاملات عمیق فکری و فلسفی نیستند . این همان آفتی بود که مورد نظرم بود و البته منحصر به غرب نیست و البته در مورد غرب هم کلیت ندارد . جالب این است که در میان اساتید ادب فارسی هم کم نیستند کسانی که فقط کمی تا قسمتی حافظ شعرند ولی از از ذوق شعری و لطافت خیال و زیبایی و قدرت و ظرافت بیان و تاثیر گذاری ادبی به کلی محرومند . فکر نمی کنم از آنچه گفتم کسی برداشت کند که حدیث و موعظه و امر و نهی کم ارزش یا بی ارزش است . بلکه مراد این بود که مقام عقل و استدلال و روش بحث عقلی دیگر است و نقل و روایت و وعظ و اندرز دیگر .... به قول امیرمومنان و مولای خردمندان "عقل درايتي" چيزي است و "عقل روايتي" چيزي ديگر .* و طرفه اين كه همين احاديث مولا را نيز محدثانه فهميده اند نه محققانه .

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* "عَقَلُوا اَلدِّينَ عَقْلَ وِعَايَةٍ وَ رِعَايَةٍ لاَ عَقْلَ سَمَاعٍ وَ رِوَايَةٍ فَإِنَّ رُوَاةَ اَلْعِلْمِ كَثِيرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ من الحكمة " نيز فرموده :‌"اِعْقِلُوا اَلْخَبَرَ إِذَا سَمِعْتُمُوهُ عَقْلَ رِعَايَةٍ لاَ عَقْلَ رِوَايَةٍ فَإِنَّ رُوَاةَ اَلْعِلْمِ كَثِيرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ "(‌بهج الصباغه في شرح نهج البلاغه - ج۳ - ص ۶۵ )

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نکته اول : گزارشی از حیات و شهادت لوكا لاواتللی فرزند مسلمان مالك بزرگترین كارخانه‌های شراب ایتالیا

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نکته دوم : چرا اخراجي ها فيلم خوبي نيست ؟

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------